here i am again and it about five in the morning.. i haven't slept in its real essence. why am i still awake? my head is still working in a way that i cannot really sleep.

i am really tired..and i don't want anyone to find out. but running seems to be a thing of the past...

i am now at this point where i know i have to face things, even if they may be too painful for me...or too risky..

Lord, what do You want me to do now???

please answer me..

i believe it would really be a miracle if someone finds out that i'm back in my old blog.. i'll hide here for now..

i am not doing well these days..and the struggle to go beyond my emotions and my logic has been harder..

i wish things could be just like before..i wish people would come back.. but things have already changed..and no matter how hard i try to bring things back, or the people back..i am not God..

sadness...the reality of falling part..and going on separate ways..

http://blesscille.blogdrive.com

di talaga ako magaling sumayaw pero kung sasayaw man ako, hip-hop, yung ma-groove na mga sayaw. pag interpretative na, iba nang usapan yon.

cantata kasi ng choir sa dec 12 at may isang kanta na isasayaw na lang ng selected choir members. aba, nakasama ko sa mga napili. kala ko madali, pero hindi.

unang practice namin last tuesday night. syempre, entrance pa lang ilang na ilang na ko. ang stiff ko tuloy tignan. basta iba kasi, dapat graceful. hello?! yung ang bagay na wala ako. natatawa na nga sila kasi sobrang awkward ko tignan. para raw hirap na hirap ako.

huhu..syempre, di pedeng ganun! kung kaya nila kaya ko rin.

kaya yon, nagseryoso ako sa practice. sabi ko kay Lord, "Lord penge pong grace. grace sa pagsayaw..please..."

pakiramdam ko nga trying hard ako, pero gusto ni lord na magsayaw ako ng ganung style, sasayaw ako!

nagpractice uli kami kagabi. syempre may mga steps na di ganun kaganda yung pagkakasayaw ko, pero lam ko...kaya yan.

yan ang frustration ko ngayon, maging maayos na interpretative dancer. hay Lord...hirap pero para Sa'yo ka-careerin ko..

nothing is impossible with God.

hehe..wala lang..magdadrama lang ako..may mga bagay kasi na nagpapalungkot sakin ngayon..

una:

nakakalungkot na minsan may nasasabi ang isang tao sa'yo na sana di na lang niya sinabi kasi una sa lahat, ang pangit ng dating (foul kung baga) at pangalawa di ko kasi inasahan na sa kanya pa mangagaling. aam ko malabo pero basta ganyan.

pangalawa:

nakakalungkot ma-discover na yung akalang mong magandang friendship na naggo-grow ay naka-box sa isang mababaw na bagay. nakakalungkot kasi nagkaroon ng silent agreement na hanggang certain point lang yung pwedeng pag-usapan at malalaman mo yon matapos ang isang sem, isang sembreak at 5 days na pasukan. wala lang,para lang deceived yung pakiramdam.

pangatlo:

nalulungkot ako kasi feeling ko walang mangyayari sa birthday ko. wednesday kasi yon at wala talagang pasok, so malamang walang happening na mangyayari...e gs2 ko may happenning na mangyayari..paano kaya yon? excited pa naman ako kasi 1st bday ko dito sa UPD...parang mababaw pero basta, nalulungkot ako.

pang-apat:

nalulungkot ako kasi may pinapalet go na ministry si Lord. nalulungkot ako for selfish reasons, yung mga bagay na mamimiss ko, mga events..alam ko mali, but I can't help myself...nakakalungkot talaga..

panlima (huli na)

nakakalungkot kasi hanggang ngayon sutil pa rin ako sa mga obviou na bagay na nilalahad sakin ni Lord. sobrang dami nang confirmations, but then again...sutil ako at ayoko tanggapin. sabi nga nung kausap ko kanina.."wala ka naman pala dapat alalahanin eh", pinakamalupit sa lahat sabi pa niya "GO!"...jowkie di mo lam sinasabi mo..pero i thank God for using kuya jowkie..


yun lang. sori...drama mode ako eh...hay Lord...paano po ba?